Sisters 2001

Intieme spelletjes, dat is wat jou en mij bindt. Wie kan het langste de ander in de ogen kijken zonder in lachen uit te barsten, jij of ik? Wie begrijpt de codes die we van jongs af aan al in de praktijk brengen, behalve jij en ik? De manier waarop we een kraagje rechttrekken voor het uitgaan, de manier waarop we elkaar plagen zonder ooit echt boosaardig te worden, de manier waarop we in het Hebreeuws tegen elkaar mompelen, de manier waarop we onze haren in elkaar vlechten. Het zijn gedragingen en gewoontes waardoor we weten: jij en ik, wij horen voor altijd bij elkaar.
En toch zijn we zo verschillend.
Zussen dus.

In “Sisters”, een videofilm van ruim vijf minuten, brengt de Nederlandse kunstenaar Anne Verhoijsen op een subtiele en bij vlagen poëtische manier in beeld hoe twee zussen, beiden afkomstig uit Israel, zich tot elkaar verhouden. De één is in Nederland gaan wonen, de ander is in Israël gebleven. De één heeft een afkeer van de politiek zoals die door de Israëlische president Sharon wordt bedreven, de ander dient in het leger. Verschillen jazeker, maar dat maakt de liefde tussen de twee meisjes er niet geringer om.
Het is een beladen onderwerp dat Verhoijsen in “Sisters” aan de orde stelt, een onderwerp dat over politieke onverdraagzaamheid, haat en verbittering gaat, en hoe daar je weg in te vinden. Deze zware thematiek wordt in Sisters aangeroerd, niet meer dan dat. Ze cirkelt als een vlinder in het rond, raakt de twee zussen met ragfijne vleugels aan en trekt zich dan weer terug. Kijk naar de zwevende zwarte en rode lokken haar in Sisters, en ergens hoop je dat in die lokken het antwoord op alle vragen schuilt.

Lucette Ter Borg